Hoi allemaal

Dit is de site van daphne, Ik hoop dat jullie hem leuk gaan vinden!! Ik hoop de site nog leuker te kunnen maken. Kom dan gewoon later weer een keertje kijken! Misschien heb ik er dan wat bij gemaakt!!!! Groetjes daphne

Op mijn school hebben we de jaarlijkse ‘kerst in’. Dan kan je op een zondag naar school toe en dan kan je allemaal knutsel dingen doen die met kerst te maken hebben. Dit jaar hadden wij met groep 8(daar zit ik in) een ‘winkeltje’, we gingen geld op halen voor het goede doel!! Ook gingen we soms tussendoor kerstliedjes zingen, maar ook op muziek instrumenten spelen!! Hier zie je mij(viool) Sophie(dwarsfluit naast mij) en chantal (dwarsfluit naast sophie) Stille nacht, heilige nacht spelen!! En monique houd het derde blaadje vast.

We hebben totaal €85 euro opgehaald. Een deel gaat naar poster parend plan en een deel naar het lillianefonds.

andere foto’s:
Hier zie je mijn zus, met haar vriendin ergens iets maken.

Ik hou naast scouting ook heel erg van turnen. Hier zie je een paar plaatjes:

Dit (misschien voor jou gekke) teken wat je hier boven ziet is het nationale scoutingteken. Je ziet het ook wel in andere kleuren.

Wij hebben op scouting ook een clubblad, en dat komt soms uit. Hier kun je hem ook online lezen, dat kan ook op de website van mijn scouting groep http://www.oranje-blauw.nl Zelf heb ik ook een stukje geschreven. Herfstkamp 2004 verkenners.

Clubblad van scouting Oranje Blauw
December 2004

Programma’s
Welpen zaterdag vanaf 13.15 uur tot 16.00 uur
Verkenners zaterdag vanaf 13.00 uur tot 17.15 uur
Loodsen zaterdag vanaf 18.30 tot 23.30 uur

Scoutshop
Heemraadsingel 129 Tel: 010 – 4772395
Geopend op: Maandag 19.00 tot 20.30 uur
Woensdag 12.00 tot 17.00 uur
Vrijdag 16.00 tot 20.30 uur
Zaterdag 10.00 tot 13.00 uur

Algemeen
Wij hebben de afgelopen periode weer niets gedaan!?
D.w.z. we vierden Sinterklaas met surprises bij de verkenners en twee zwarte pieten bij de welpen. De loodsen bakten speculaas en bexochten de Drunische Duinen, alwaar zij om 2.00 uur ‘s nachts nog twee andere scoutinggroepen tegenkwamen. De welpen hielden een herstkamp in Reeuwijk en de verkenners gingen in dezelfde week 4 dagen op kamp naar Ermelo. Dan waren er ook nog de roei-, wrik-, en zeilwedstrijden met de andere Rotterdamse zeeverkennersgroepen en nodigden we de andere scoutinggroepen bij ons uit voor het jaarlijkse Halloweenfeest. Vanuit de welpen vlogen Daphne, Merel, Kimberley, Monique en Isa over naar de verkenners. Verdere gingen de vletten het water uit zitten de onderzijden alweer in de teer. De steiger werd na vele zondagen ploeteren afgemaakt, de kaderleden organiseerden twee klusweekenden op de Boekanier en de Vinvis werd weggebracht om er een nieuwe midzwaardkast in te laten zetten.
Kortom, wat zal ik zeggen, “Het waren twee fantastische maanden”.
Frank

Barbecuen
Op 4 september werd er op het clubhuis gebarbecued en dat werd georganiseerd door de loodsen. Op die dag werden alle verkenners, welpen en stichtingsbestuur uitgenodigd om te barbecuen. Om 14.00 werd er al een vuurtje gestookt in de kampvuurkuil om veel houtskool te maken.
Er werd alvast veel vlees klaar gemaakt, zoals satxe9, shaslick, gehaktballetjes, hamburgers en frikadellen. Naast vlees moest er ook salades gemaakt worden, o.a. huzaren en aardappelsalade. Er werd ook een schaal met alleen sla en paprika gemaakt. Alles werd in het verkennerlokaal gezet op tafels. Later werd er nog een bak vol met drumsticks gebracht. Om 17.30 begonnen we met alle scoutingleden aan deze maaltijd. Alle vlees stond netjes op een rij naast elkaar en de salade ook.
Bij de salade kon je ook stokbrood pakken en er was drinken bij. Eerst konden de welpen wat vlees pakken, salade en drinken. Het vlees werd daarna op een hete plaat gelegd en werd door een van de leidinggevende mensen in de gaten gehouden zodat het niet aan zou branden en af en toe werd het vlees omgedraaid zodat het goed gaar was. Daarna konden de verkenners vlees pakken en salade. Er was genoeg voor ieder een stuk vlees van elke soort. Je kon ook een beker limonade, koffie of thee pakken.
Er werd snel een aantal tafels en banken buiten gezet zodat je daar met z’n allen kon zitten. Het was lekker zonnig en warm, zodat het die dag een prima sfeertje was.
Tom

Zaterdag 18 september 2004
Deze dag was een bijzondere dag want er kwamen twee blinde mensen, die ons gingen vertellen hoe het is om blind te zijn. We hadden veel vragen. En natuurlijk wilden ze de vragen beantwoorden. Toen ze alle vragen hadden beantwoord gingen we twee spelletjes spelen. We hadden twee kamers, het welpenlokaal en het verkennerslokaal. Ik (Kimmie) zat in het welpenlokaal. En daar deden we een heel leuk spel. We hadden twee kanten. Daphne en ik zaten bij elkaar (Daphne is mijn vriendin) en nog een paar andere kinderen. En aan die andere kant zaten ook een paar kinderen. Iedereen kreeg een soort werkbril op die helemaal zwart was. Met dit spel moest je met een rammelende bal overspelen naar de andere kant en als hij tegen de muur kwam, had de tegenpartij een punt. Na dat spel gingen we naar het verkennerslokaal en daar lagen allemaal spullen. Hier moest je tweetallen maken (ik was met Daphne). Hier kreeg je een soort zwembril op (ook een zwarte) en toen kreeg je een blinde stok en toen mocht je rondlopen MAAR, je moest wel oppassen op de spullen. Na die twee spelletjes hebben we alle spulletjes opgeruimd en zijn we weer teruggegaan naar het welpenlokaal. En toen vroeg die mevrouw, “Hebben jullie vragen nadat jullie die spelletjes hebben gedaan” en Merel en Bagheera hadden nog een vraag. Na die twee vragen hadden Merel en nog iemand nog een cd-bon gegeven. En dat vonden ze heel leuk. Toen hoefden we niet meer te sluiten. We mochten gelijk naar huis.

Groeten van Kimmie

Roei, zeil en wrikwedstrijden
Dit jaar waren er weer de Roei, Wrik en Zeil wedstrijden op de Bergseplas.
Wij hebben daar aan mee gedaan met 2 bakken. De nummers 667 en de 1328.
Bij het roeien behaalden de beide bakken de halve finale. Onze roeibak, de 667 eindigde daarbij als derde. Hoewel wij verwacht hadden daar niet minder dan goud te winnen, bleken de Argonauten verschrikkelijk geoefend te hebben. Jammer voor ons dus.
Bij het wrikken ging het helaas iets minder. De eerste ronde bleek het hoogst haalbare. Ook bij het zeilen haalden onze vletten op de zondag de finale niet.
Bij de senioren ging het gelukkig iets beter. De combinatie bak van Oranje Blauw en de Doorman waarin Ewoud meeroeide behaalde wel het eremetaal. Besloten werd om de medaille doormidden te zagen en deze op een kleurenkopie van de hele medaile op te hangen. Al met al was het met de prijzen dit jaar wat matig, maar we hebben wel een leuk weekend gehad.

Corina

Halloween 2004
Als om 2.00 uur in de morgen er nog circa 50 mensen niet naar huis willen en gezellig rond het kampvuur zitten, dan kan je alleen maar zeggen: Volgend jaar weer!

Duinstruikelen – Over overleven
In dit artikel zal ik een aantal principes van Survival – de kunst van het overleven – proberen duidelijk te maken. Dit zal ik doen aan de hand van een waargebeurd verhaal van een groep jongeren die verdwaalde in een groot duin-en bosgebied, en die pas na 4 uur gered konden worden.
Als je – met een groep mensen of in je eentje – in een onbewoond gebied terecht komt, en je weet niet precies waar je heen moet of hoe, dan is er een belangrijke regel die je op moet volgen. Die regel is afgekort met het woord STOP:
Stop – Think – Observe – Plan
De eerste stap is Stop: je zit al in de problemen, dan moet je niet meteen nog meer de problemen in rennen. Sta of zit stil, bedenk dat wat gebeurd is, namelijk hoe je in deze situatie terechtgekomen bent, niet teruggedraaid kan worden. Het heeft geen nut om verdrietig of boos te worden, want daarmee verander je het verleden niet. Dat je nu in een overlevingssituatie zit, betekent dat je moet proberen te overleven.
Think: denk na. Je hebt je hersenen niet voor niks gekregen, je moet ze gebruiken. Zet geen stap voordat je weet waarom je die stap gaat zetten en wat je gaat doen.
Observe: kijk hoe je ervoor staat: heb je genoeg spullen bij je en genoeg eten om hier een tent op te zetten en te wachten tot je gered wordt, of zal je zelf voor eten moeten gaan zoeken? Heb je genoeg drinkwater? Leef je nog? Kan je nog lopen? Weet er iemand waar je heen was, en kan je daarom binnenkort een reddingsactie verwachten, of weet niemand dat je weg bent en zullen ze je na een jaar nog niet missen? Weet je waar je bent? Kan je de buitenwereld vertellen waar je bent? Als je met meer mensen bent kijk dan ook wie waar goed in is, wie gezond en sterk is, wie zwak en zielig is en wie het beste de leider kan zijn.
Plan: Beslis wat je gaat doen, aan de hand van wat je bedacht en geobserveerd hebt. Pas als je een plan hebt, en kritisch gekeken hebt of er geen beter plan voor handen ligt, mag je dat gaan uitvoeren.
Een groep van 4 loodsen en 2 verkenners belandde enige weken geleden midden in een stuk bos. Hun vervoermiddelen waren in de kortste keren verdwenen, dus daar konden ze niet op rekenen. Ze waren helemaal alleen in de wildernis. Maar omdat zij geen goede survival-instructie hadden gehad, werkten ze zichzelf vrijwel meteen in de problemen. De eerste fase van het STOP-plan werd niet uitgevoerd: ze begonnen meteen te lopen in wat ongeveer de goede richting zou moeten zijn. Zonder enige reden werd besloten dat Tiuri de teamleider zou zijn, en het kompas zou bedienen. Al gauw bleek dat Tiuri’s ervaring met het kompas al een beetje weggezakt was. Dat kompas stond zo ingesteld dat ze spoedig de bewoonde wereld zouden kunnen bereiken. Maar in de eerste minuten stelde Tiuri het kompas verkeerd in. Gelukkig merkten wat oplettende loodsen dat op tijd, anders waren ze helemaal de verkeerde kant opgelopen. Ze stelden het kompas weer in op 202 graden, en gingen op pad.
Een vaste taakverdeling kan zorgen dat iedereen zekerheid heeft over wat er van hem verwacht wordt. Daarom is het belangrijk dat iedereen in de groep een taak heeft. Niemand gaat zich dan overbodig voelen, iedereen is dan betrokken bij het redden van de groep. Zelfs kinderen (als die bij de groep aanwezig zijn) moeten taken krijgen, al is het iets als het aantal stappen tellen of bomen tellen.
Bij deze bewuste groep loodsen was zo’n taakverdeling afwezig: Tiuri deed de kompas, en de rest wandelde er een beetje omheen. Zo nu en dan liep er eens iemand vooruit om aan te geven waarheen de rest moest wandelen. Zo liep het groepje de duistere onbekende wildernis in, de ondergang tegemoet.
Zekerheden zijn erg belangrijk: als je eenmaal een plan hebt waarvan zeker is dat je daarmee zal overleven, moet er wel iets heel belangrijks gebeuren om jou van dat plan af te brengen. Het doel is namelijk dat je overleeft, en door van dat plan af te wijken geef je de zekerheid dat je het gaat overleven ook op.
De enige zekerheid die de loodsen hadden om ooit weer bij de auto’s terecht te komen, en dus bij de bewoonde wereld, was dat ze de koers van 202 graden moesten blijven aanhouden. Toen ze op een gegeven moment iemand tegen kwamen die een kaart van het gebied had, besloot Tiuri, met een kleine meerderheid van het groepje, om een andere route te lopen dan de 202 graden. Gebaseerd op een kaart besloten ze een pad te volgen tot de rand van het bos, en vanaf die plaats op een koers van ongeveer 220 graden over de zandduinen te lopen. Die zekerheid dat ze met de 202-gradenkoers de bewoonde wereld zouden bereiken, werd dus verwisseld voor een onzekerheid dat ze waarschijnlijk ook daar aan zouden komen met een ongeveer 220-graden koers. Dit was een erg kostbare fout van het groepje.
Een van de dingen die je moet leren voor het overleven, is om overmoed en trots op te geven: ze kunnen je leven en dat van je groepje in ernstig gevaar brengen. Zodra je merkt dat je een fout gemaakt hebt, moet je proberen die fout weer goed te maken. Maar door trots of overmoed kan het gebeuren dat je je fout vol wilt blijven houden, en daarmee breng je de groep in nog grotere problemen.
Toen het groepje uiteindelijk aankwam bij de “rand van het bos” bleek dat er niet zo’n duidelijke rand van het bos was als op de kaart: er was niet xe9xe9n plaats waar de bomen ophielden en de duinen begonnen, maar er waren een heleboel kleine zand-plekken temidden van bomen. Was dit nu al de rand van het bos, of nog niet? Op dit punt had het groepje moeten weten dat het plan dat ze verzonnen hadden niet goed werkte, en daarom het pad terug moeten volgen en weer op 202 graden het oorspronkelijke plan moeten volgen. Maar door toch het plan voort te zetten, kwam de groep in een onwenselijke situatie: ze wisten niet precies waar ze heen moesten, wisten ook niet waar ze waren, en hoopten dat de koers van 220 graden hen een beetje in de buurt van de auto’s zou krijgen.
Uiteindelijk kwamen de loodsen wel uit bij de bewoonde wereld, maar niet op de plaats waar de auto’s waren. Er was wat mobiele communicatie nodig om de reddingsoperatie tot een goed einde te krijgen.
Deze nachtwandeling heeft duidelijk gemaakt waarom survivalregels bestaan: als de loodsen niet in Nederland, maar in het Zwarte woud in Duitsland, of in de Jungle in Argentinixeb gedropt waren, waren ze waarschijnlijk door hun ongehoorzaamheid aan de regels van survival snel verdwaald en verhongerd in de wildernis, en hun rottende lijken opgegeten door wilde dieren.
Hieruit volgt de moraal: regels zijn er niet voor niks. Houd je daarom aan de regels.

Jonatan

Zweeds bezoek
In Den Haag was een concours van allerlei Europese muziekkorpsen. De Zweden hadden gevraagd of ze daartoe gebruik mochten maken van ons clubhuis. Ook moesten er velden zijn om nog op te kunnen oefenen.
Vrijdag ochtend om circa 7.00 uur ‘s ochtends zouden ze er zijn. Gelukkig voor mijn nachtrust werd het iets later. Zeg maar gerust veel later. Twee uur ‘s middags om precies te zijn. Hun instrumenten pasten namelijk niet in de bus, dus moesten ze een aanhangwagen huren en die paste vervolgens niet op de trekhaak van de bus. Een nieuwe trekhaak moest even onder de bus gezet worden. Na zo’n 10 telefoontjes die ochtend, dat ze later kwamen en waar ze intussen konden ontbijten, was het om 14.00 uur eindelijk zover. De bus kon echter het park niet in. Zodoende onze eigen aanhangwagen gehaald om al hun spullen te vervoeren. De aanhanger met instrumenten was natuurlijk zo aangehaakt, alleen dat ding was zo groot als een kleine vrachtwagen en zo geladen dat mijn trekhaak op een haar na de grond raakte. Daarna met alle Zweden met de bus mee gegaan naar de Mc Donalds in de Zwart Janstraat. Teruggekomen bij het clubhuis waren er harken nodig om de net gemaaide velden te ontgrassen. Met spuitbussen werd het veld vervolgens van witte strepen voorzien om de juiste opstelling en de juiste stapjes te kunnen maken. Daarna mocht ik de “moeders” die mee waren naar de winkel brengen om foerage in te slaan en tot slot een Zweed van Kroaatse afkomst op cs gedropt. Een eveneens gevluchte vriend van hem woonde in Tilburg. Zaterdagmiddag was Reinier de klos en zo ook ‘s nachts om de aanhanger met instrumenten het park uit en in te rijden. Alle inspanningen waren niet voor niets. Alle te winnen bekers waren voor “onze” Zweden. Na die nacht nog een taxi besteld te hebben voor de zondagochtend, een Zweed nam het vliegtuig, moest op de zondagmorgen de bagage en de instrumenten weer naar de bus gebracht worden. Eindelijk rust dacht ik, maar helaas was iemand zijn eigen bagage vergeten. Met de auto direct de achtervolging van de bus ingezet. Nadat deze achterhaald was en de bagage weer bij de gelukkige eigenaar was, was ook dit “evenement” weer ten einde.

Frank

Herfstkamp 2004 verkenners
Dit jaar zijn wij als aspirant verkenners mee geweest op herfstkamp van de verkenners naar Ermelo. De eerste nacht hadden we een dropping. Allebei de teams zijn heelhuids angekomen. Daarna kregen we een avondsnack, (Dat kregen we elke avond). Ook hebben we een fluitkoord geknoopt, toen het slecht weer was en het buiten regende. Ook zijn we naar Putten geweest om te passagieren, maar dat was zo’n klein dorpje dat we daarna maar naar Amersfoort zijn geweest. Dat was veel beter en we hebben het daar dan ook iets langer volgehouden.
Ook waren er douches en daar is goed gebruik van gemaakt. Aapie heeft Isa, Kimmie, en Daphne onder de douche gezet, maar dan wel met kleren aan!! Dat kwam doordat Daphne op het bord had geschreven dat aapie een loser is. Maar Daphne beschuldigde Isa ervan dat zij het had gedaan. En toen stond Isa ook onder de douche. Later kwamen ze Daphne van de wc halen (waar ze zat verschuild) en toen ging ook zij douchen…
Ook hebben we ‘s nachts het smokkelspel gedaan, levend stratego en het vruchten geluiden spel. (net zoiets als het dierengeluidenspel maar dan met fruit) Daarbij kon je een kokosnoot, banaan, kiwi en een augurk vinden.
Wij vonden dit een leuk eerste verkenner kamp (behalve dan dat we hebben gedoucht) als aspirant verkenners en willen dan ook vaker op kamp met de verkenners.

Isa en Daphne

Sinterklaas verkenners
Hoewel de Sint zelf niet langs kon komen, was daar toch ineens voor iedereen een surprise. Hoe krijgt de Sint dat ieder jaar toch weer voor mekaar? Reinier H. mocht het spits afbijten met een clubhuis voor op reis. Daarna mocht Stephen zich door een gedicht heen worstelen met de meest moeilijke woorden. Om wat sterker te worden kreeg hij een halterset. Claudia kreeg als aanstaande kapitein alvast een binnenvaartschip vol grind, met de naam Pluisje op de boeg. Adriaan mocht daarna een mislukte aap (hoe toepasselijk) uit een kooi bevrijden.
Daarna was het piepschuim tijd. Jennifer kreeg een kussen vol en hoewel de leiding nog trachtte de puinhoop tegen te gaan door haar alles in een grote doos te laten gooien, pakte Robin en Adriaan de hele doos en kiepte deze over Jakala (Casper). Toen was het lokaal dus wit!
Sara kreeg van kapitein Iglo een visstick met daarbij een gedicht waar Sint geloof ik niet wist te bedenken wat hij moest schenken. Daphne werd beloond met een Diddle pop en Merel met een Mega M. Kimberley kreeg als “viswijf” haar bijbehorende viskraam. Gelukkig dus geen make-up doos. Jakala kreeg een prachtige Oranje Blauwe scoutinglelie.
Daarna was Jochem aan de beurt. Een replica van de Manta was zijn deel. Hij paste er zelf moeiteloos in. Nu is dat gezien Jochems formaat natuurlijk niet zo bijzonder. Wat wel bijzonder was, was wat er daarna gebeurde. Hij kreeg een suikerbeest en daar zette hij als suikermonstertje direct zijn tanden in. Maar….. hij kreeg het niet op. Het was te zoet?!?!
De volgend boot mocht Reinier V uitpakken en deze zag er stukken beter uit dan zijn eigen!
Moniques surprise werd na ieder papiertje kleiner en kleiner, maar gelukkig lag er in het welpenlokaal een “Kitty” waarop ze eerst met een dartpijltje ballonnen kapot moest gooien. Na de 2e pauze was Isa aan de beurt. Hoewel het leek op het tweede clubhuis van de avond was het een kijkdoos. Corina mocht daarna een toverdoosmachine uitpakken en Stephanie ontving als bootsman van de Haaien een Haaienkussen. Huibert kreeg op eigenverzoek een “anti-mezelf-spray”. Robin ontving een mega-lollie en de zoveelste boot van de avond was voor Victor. Tot slot was Schipper Ewoud aan de beurt. Een super grote Ford was zijn deel en ook deze was natuurlijk mooier dan zijn eigen! Bovendien deed de toeter het.
Na een vreugde vuur van de surprise restanten zat de avond er weer op.

Frank

Sinterklaasfeest welpen
4 december was het dan eindelijk zover het examen van de W.P.I.O’s (Welpen Pieten In Opleiding) van oranje blauw. Sinterklaas had een brief mee gegeven aan zijn 2 zwarte pieten die het examen kwamen afnemen. Dat waren de zwarte pieten Wegwijspiet en Lage Laagte piet. De W.P.I.O’s moesten de bepaalde onderdelen goed uitvoeren om voor het examen te slagen. Het examen bestond uit:
Het Daken Lopen Spel: dat hield in over 1ste bankje lopen, 2de bankje kruipen 3de bankje lopen en het 4de bankje achteruit kruipen. Maar we mochten geen lawaai maken en zo anders werden de kinderen wakker. Deze eerste test hebben we redelijk afgelegd.
Het Pakjes Knopen Spel: We moesten de 8 knoop de platte knoop de mastworp en de paalsteek maken dat werd gecontroleerd en goed gekeurd, dus deze test verliep ook goed. Maar we zijn wel een beetje geholpen.
Het Sinterklaas Liedjes Spel: Hierbij moesten 7 sinterklaas liedjes voor sinterklaas gezongen worden. Gelukkig ging ook deze test goed.
Het breng De Pieten Spel: Als Pieten in opleiding moesten nu drie dingen brengen bestaande uit een driehoek, een bloem en een boot. Helaas werd niet alles gevonden maar de pieten hebben samen overlegd en het toch goed gekeurd.
Na elke goed uitgevoerde test kregen we een hint waar onze beloning zou liggen.
Na vier hints vonden we de beloning en de cadeau’s werden uitgepakt.
In die tijd hebben de zwarte pieten met de hulp sinterklaas overlegd of ze geslaagd waren.
Wij alsW.P.I.O’s waren geslaagd voor ons W.P. (welpen Pieten) diploma.
Iedereen alsnog gefeliciteerd met zijn diploma.

Corina

Met liefde bereid
Samen met de vraag wie het stukje ging schrijven over de laatste loodsen activiteit, speculaas bakken, kwam ook een tip van Frank Belzer, namelijk dat speculaas moet afkoelen buiten de oven om goed hard te worden zoals het hoort. U begrijpt natuurlijk dat dit een dag te laat was. Maar dat mocht de pret niet drukken natuurlijk.
Na enig overleg via e-mail was het lumineuze idee opgeleverd om gewoon voor de lekker speculaas te bakken met z’n allen. De ingredixebnten konden eenvoudig worden geregeld door onze begeleiding en zo stonden we op zaterdagavond klaar in de keuken van Nova Zembla om aan de slag te gaan.
Nu echter rees de vraag hoe we het deeg over de bakplaat moesten verdelen zonder deegroller…Daar had de professionele kok Jurgen Mes, die er vrolijk bij zat, een inventief antwoord op: neem gewoon een blikje fris en rol dat er overheen. Dit werkte behoorlijk goed, en terwijl het deeg 40 minuten lang lag te rijzen alvorens we het de oven in mochten schuiven hadden we flink de gelegenheid om ons zitvlees te gebruiken. We hadden namelijk eerst maar xe9xe9n oven in gebruik.
Ook daar wist de begeleiding een antwoord op: gewoon ergens een tweede oven ritselen. En terwijl door sommigen het deeg voor de volgende twee koeken alweer klaar werd gemaakt, vermaakten anderen zich met een stevig potje suxefcipaaltjesvoetbal, de variant op het gewone paaltjesvoetbal die uitermate goed is voor de conditie. Weer anderen waren tevreden met het lezen van de Donald Duck.
Het eindresultaat riekte bijzonder goed. En hoewel er hier en daar te dik eiwit op de koeken was gesmeerd, wat een leuke variant van spiegelei oplevert, hebben we er twee van opgegeten en een derde achtergelaten voor de verkenners.
Al met al een geslaagde loodsenactiviteit. Voor de volgende opkomsten hebben echter een zeer creatief idee om uit te werken, waar de groep hopelijk nog veel plezier van beleeft. Tot de volgende keer!

Loods Tiuri

p.s. dit is niet het HELE clubblad. Wil je hem wel helemaal lezen?? Ga dan naar www.oranje-blauw.nl

Wil je nog meer wetren over scouting, of een groep zoeken, of gewoon kijken op de scoutingsite, ga dan naar:
http://www.scouting.nl

Lijkt scouting je ook wat?? En woon je in Rotterdam?? Neem dan eens een kijkje op de site van mijn scouting groep. Je kan natuurlijk altijd een keertje langskomen tijdens een opkomst!!!

Wat informatie over onze groep:

Leeftijden:
welpen: Voor meisjes en jongens tussen de 7 en 11 jaar.
verkenners: Voor meisjes en jongens tussen de 11 en de 18 jaar.
Loodsen: Voor jongens en meidjes vanaf 18 jaar en ouder.

De tijden:
Welpen zaterdag vanaf 13.15 uur tot 16.00 uur
Verkenners zaterdag vanaf 13.00 uur tot 17.15 uur
Loodsen zaterdag vanaf 18.30 tot 23.30 uur

Voor meer informatie, kijk op:

http://www.oranje-blauw.nl

Ik ben mee geweest op herfstkamp van de verkenners. Dat was erg leuk. Hier heb ik een paar foto’s:

Hier boven zie je isa, mijn vriendin. Zij was ook mee op herfstkamp.

Hier zie je mij, tijdens een potje twister.

Hier boven zie je Claudia(ook wel genoemt Dirk) een leiding van de verkenners.

Hier zie je Victor, een beetje gestoorde foto, maar dat zijn we nou eenmaal op scouting.

Hier zie je Jochem, nxe9t zo gestord als victor.

Dit is Sara, tijdens het eten.

Hier zie je weer Isa, tijdens een potje twister.

Ik zit op scoutng, en was daar een welp. Maar nu ben ik een tijdje 11 jaar, en moest dus naar de verkenners. De welpen en verkenners zijn leeftijdscategorien. Als je moet overvliegen moet je een programma afleggen en als je dat goed doet dan mag je bij de verkenners. Ik ben over gevlogen op de dag dat het halloween feest was, en dus hadden ze iets met halloween gedaan. Er kwamen 5 ‘enge wezens’ het welpenlokaal binnen, en die namen allemaal een welp mee die ging overvliegen. Toen gingen ze naar het schiereiland, (vlak bij ons clubhuis) en daar werden we op een vlet gezet. (een vlet is een zeilboot) Toen moesten we zonder zeilen maar met een paar simpele roeispanen naar het clubhuis terug roeien. Toen we bij het clubhuis waren. werden we bekogelt door de welpen leiding met waterbalonnen, en daarna mochten we aan land komen. Toen kregen we van de welpjes allemaal een stripboek, waarin je leerde zeilen. Nou, niet echt zeilen, maar je leerde er wel wxe1t van. Daarna waren we verkenners!

Jantje komt thuis met zijn rapport en na het bekijken ervan, zegt zijn vader: “Dat is een slecht rapport Jantje, dat verdient straf.” Waarop Jantje antwoordt: “Dat vind ik ook pa! Ik weet wel waar de meester woont.”

“Komt een jongen in de bar en bestelt 19 bier. “Zoveel?”, vraagt de barkeeper verbaasd. “Ja,” antwoordt de jongen, “hieronder staat immers: onder de 18 wordt niet getapt.”

Ik heb 4 armen, 9000 benen en 1 neus. Wat ben ik? Antwoord: Een leugenaar.

Een vrouw eet appelpitten in het park. Een man vraagt haar waarom ze dat doet. Zegt de vrouw: “Daar word je slim van.” De man is nieuwsgierig en zegt: “Geef mij er maar 5.” “Dat kost 5 euro per stuk”, laat de vrouw weten. De man eet ze op en zegt een paar minuten later: “Maar voor 5 euro had ik eigenlijk kilo’s appels kunnen kopen en had ik de pitten er gratis bij gekregen.” Zegt de vrouw: “Ziet u wel, het begint al te werken.”

Er lopen twee zakken cement over straat. Zegt de ene: “Bah, het gaat regenen.” Zegt de andere: “Niet zeuren, daar word je hard van.”

Weet jij ook een leuke mop??? Zet hem dan bij:reageer. Dan kan iedereen jou mop lezen!